



Losse jaarboekjes zijn nog beperkt te koop op onderstaande adressen.
Woensdag: Verenigingsruimte HVOA, Rembrandtsingel 1a Akersloot
Co Kerssens, Handelstraat 12 Akersloot
Na uitgave van nieuwe boekje ook te koop bij Veldt’s Toko Akersloot

Het levensverhaal van Kees Bosman.
Hieronder een uittreksel uit dit verhaal, opgetekend door Roosmarie Lauritsen en Gerrieta Sombroek.
Ik ben geboren op 12 juli 1941 in Akersloot. Mijn ouders waren Cor Bosman en Sipkje Zwart. Zij runden in Akersloot het postkantoor.
Opa Bosman was kapper en had een kapperszaak aan de Julianaweg, tegenwoordig is daar een snackbar.
Op 12-
In de avonduren werkte ik bij Jachthaven Laamens. Het kwam voor dat de eigenaar de heer Laamens, me vroeg of ik even een krasje op een jacht, die daar in de haven was aangemeerd, kon wegwerken. Op het deksel van een pot verf maakte ik dan de kleur aan en met een lang penseeltje werkte ik de beschadiging netjes weg. Verf had voor mij totaal geen geheimen, ik kon er mee lezen en schrijven. Daarmee kon ik dus later tijdens de eerste jaren van ons huwelijk ook een extra centje bijverdienen.
Toen ik 14 jaar was heb ik het schildersvak vaarwel gezegd en ben bij de firma Dil gaan werken. Dirk Dil, de vader van Teun, stond toen nog aan het roer.
Bij de firma Dil fileerde ik baars aan de fileertafel. Mijn collega’s waren Jan Schoenmaker, Jaap Verduin, Cor Putter, Piet van der Oord en Dirk Schrier. Wanneer er geen vis te fileren was ging ik met Dirk Schrier mee. Met de vrachtwagen, een Hanomag, door heel Nederland de kleine beroepsvissers af, die hun vangst aan de firma Dil verkochten.
De paling kwam uit het Alkmaardermeer, waar de fuiken van Dil waren geplaatst. Ook in Krommeniedijk en voorts lang de hele polder haalden we paling op. Ik heb een leuke tijd met Dirk Schrier gehad.

Mijn opa Bosman was destijds organist in de Hervormde kerk. Op een gegeven moment kon opa in verband met zijn leeftijd niet meer de trap op naar het orgel en zo gebeurde het dat mijn moeder voor opa inviel en later de vaste organist werd in de Hervormde kerk.
Toen Kees de leeftijd van 20 jaar bereikte, spoorde zijn moeder hem aan om in Heiloo op het zangkoor te gaan. En zo kwam het dat Kees de eerste de beste keer dat hij de repetitieavond van het zangkoor bijwoonde, Ineke ontmoette.
In 1965 zijn we getrouwd en gingen wonen aan het Mendelsohnplein in een huurwoning.
Op de vraag wat Akersloot voor Kees betekent, antwoordt hij:
“Akersloot voelt als een jas en ik draag vele Akersloters een warm hart toe.”
![]()
Genealogie familie Bosman.
Opgezocht door Ria Louwe.
De eerste Bosman die we hebben gevonden is Jan Koertszoon, geboren omstreeks 1678. Hij trouwde in 1703 in Heerenveen met Zijtske Eijlders.
De eerste vijf generaties Bosman oefenden het beroep van veenbaas of turfschipper uit.
Tussen 1826 en 1829 verhuisde Albert Berends Bosman naar Beverwijk. Zijn zoon Johan, getrouwd met Maria Hendrika de Groot, verhuisde naar Egmond aan Zee, waar hij een kapperszaak kocht, ook was hij sigarenmaker.
Een zoon van Johan, genaamd Cornelis ging in Akersloot wonen en begon daar een kapperszaak aan de Julianaweg. Cornelis was de opa van Kees Bosman.
![]()
Elektriciteit en openbare verlichting in Akersloot.
Door Frans Zonneveld.
Hieronder enige fragmenten uit dit artikel.
In Akersloot wordt in 1917 voor de distributie van elektriciteit een Gemeentelijk Elektriciteitsbedrijf opgericht. De komst van elektriciteit is een geweldige vooruitgang voor de bewoners. Akersloot staat hiermee in een klap met beide benen in de 20e eeuw. De petroleumlampen mogen in de kast, het zijn elektrische lampen die de woningen en straten van nu af aan verlichten.
Op 27 april 1917 komen de directeur van de PEN , de heer Smit Kleine, en hoofdingenieur
de heer Boom voor een gesprek op het gemeentehuis. Ze worden ontvangen door burgemeester
Hennes, wethouder Groot en enkele raadsleden. Ze hebben tekeningen en een uitgewerkte
begroting mee voor de aanleg van een Akersloots elektriciteitsnetwerk inclusief straatverlichting.
De buitengebieden zijn nog niet rendabel om hier het netwerk aan te leggen. Hierdoor
blijven de Hoogegeest, Boekel en de gebieden aan de overzijde van het kanaal en Alkmaardermeer,
zoals De Woude, Starnmeer en Zuid-

De begrote kosten voor de aanleg bedragen ƒ 16.500,-
Voor de aanleg is in totaal 7860 kg (circa 9500 meter) ijzerdraad en 340 kg koperdraad in verschillende dikten begroot. Voor de straatverlichting is 1300 kg ijzerdraad nodig. Er komen in het dorp 40 hangarmaturen met reflector te hangen. Er zijn 250 palen (inclusief schoorpalen) nodig om alle draden en lampen aan te bevestigen.
Bij oplevering van het elektriciteitsnet zijn er ongeveer 250 afnemers van lichtstroom en 8 bedrijven die krachtstroom afnemen.
In de beginjaren ligt de prijs per KWU op ƒ 0,30. De gebruikers betalen ook maandelijks vastrecht en meterhuur.
Nog geen twee jaar na het opleveren van het elektriciteitsnet vindt de eerste uitbreiding plaats. Allereerst worden er enkele huizen aan de Boschweg aangesloten. Dan schrijven bewoners van het buurtschap Boekel en Hoogegeest een brief of hun woningen ook kunnen worden aangesloten. Ook op De Woude dienen de bewoners een verzoek in tot aansluiting. Maar de begroting laat zien dat voor de 21 huisaansluitingen op De Woude een
KWU prijs van ƒ 0,60 nodig is om enigszins uit de kosten te komen. Dit is het dubbele
wat de inwoners in Akersloot betalen. Bovendien is er al elektriciteit op De Woude.
Veenderij “De Woude” heeft een elektrische krachtstroomvoorziening. De bewoners grijpen
hun kans als veenderij “De Woude” haar activiteiten op het eiland gaat beëindigen.
Ze kopen het trafohuisje op en helpen belangeloos bij het uitbreiden van het bestaande
netwerk. Ook voeren ze zelf bagger-
In 1938 beginnen de onderhandelingen tussen de gemeente en de provincie over een
overname. De provincie laat ook het net van Akersloot taxeren. Er wordt behoorlijk
wat achterstallig onderhoud geconstateerd. Het netwerk wordt getaxeerd op ƒ 37.872,-
Op 30 juli 1938 zetten de burgemeester en de directeur van de PEN hun handtekening onder het overnamecontract. Korte tijd later wordt het GEB Akersloot opgeheven.
![]()
Van verkennerij naar scouting
Dit verhaal werd opgetekend namens scouting Akersloot door Marian Meijne, Hennie Verduijn, Wil Buur en Gerard Kaptein.
Hieronder een korte samenvatting uit dit artikel.
De verkennerij in Akersloot kent een lang historie. Van 1945 tot rond 1950 is er
een verkenners-
De eerste periode 1945-
Ergens na de bevrijding begon in Akersloot de verkennerij. Het zal een initiatief
geweest zijn vanuit de R.K. parochie. Al hield pastoor A.A. van den Berg niet erg
van uniformen. Zo vlak na de oorlog wel op zijn plaats. Hij scheen ook niet veel
op gehad te hebben met de vooroorlogse voorganger van de verkenners, de kruisvaarders.
Latere leiders als Pé Putter en Niek Kaandorp komen hieruit voort. Gedurende een
bepaalde periode waren er twee welpengroepen, de Mowgli-
Verkennerij en scouting in Akersloot vanaf 1969.
Na de zomervakantie van 1969 verzamelden zich zo’n 40 jongens op het terreintje voor
de oude kaasfabriek annex jeugdhuis. De troepbijeenkomsten hadden we op de zolder
waar een vage Franse lelie en een vermolmde stammetjesbetimmering herinnerden aan
de glorie van de vorige groep. Voor ons is het behelpen geweest. Uit eigen herinnering
destilleert Wil Buur, verkenner van het eerste uur, een beeld van wat rommelige samenkomsten
met niet altijd een duidelijk programma op de gezellige en ook een beetje spannende
zolder van de kaasfabriek. Wie wat langer was moest steeds bukken vanwege de lage
hanenbalken waar je wel weer leuk in kon klimmen en hutten bouwen. Op 1 juli 1973
trad de Jacobusgroep toe tot Scouting Nederland. We waren nu officieel een groep.
In die tijd keken we ook uit naar een eigen terrein. De gemeente gaf nul op het rekest
en ons oog viel toen op het oude speeltuinterrein aan de Koningsweg. We gingen naar
de eigenaar Niek Kaandorp met de vraag of we het konen huren. “Ja dat kan”, zei hij
zonder veel omhaal. Niek vond het heel leuk, als oud-
Het bestuur ging hard aan het werk om de droom van een eigen gebouw te verwezenlijken. Het kwam ons ter ore dat de Lucasschool gesloopt zou worden. Dit was een kans die we niet voorbij konden laten gaan. Piet van Zwol ging allerlei instanties af om geld en materialen bij elkaar te sprokkelen. Veel van deze beleefde bedelbrieven zijn we tegengekomen in het archief te Alkmaar.


De Groene Valck, jaarboek 2009
Ons 10e jaarboek De Groene Valck 2009 is onlangs verschenen. Ook in dit nummer staan weer veel boeiende artikelen.
Traditiegetrouw is dat een levensverhaal met daaraan gekoppeld een stamboom in rechte lijn.
Een artikel over de scouting in Akersloot en een verhaal over elektriciteit en openbare verlichting in Akersloot. Terug van weggeweest is de kroniek over het afgelopen jaar. Hierin kunt u lezen wat er in 2008 zoal gebeurde in Akersloot.